کارشناسان در
بررسی این قطعنامه بیش از هر نکته ای بر بی تفاوتی سازمان ملل و شورای
امنیت صحه گذاردند چون تنها با پیشنهاد ایران است که شورای امنیت هیاتی را
مامور رسیدگی به موضوع می نماید.
کارشناسان در
بررسی این قطعنامه بیش از هر نکته ای بر بی تفاوتی سازمان ملل و شورای
امنیت صحه گذاردند چون تنها با پیشنهاد ایران است که شورای امنیت هیاتی را
مامور رسیدگی به موضوع می نماید.
صرفنظر از بحث تداخل به معنی درهم تابیدگی زمان ها ـ چنان که گفته میشود «اکنون ما، آینده دیگری و گذشته سایرین است» (و.ف، مگی 1911)
و نیز ترتیب هایی که در یک زمان واحد میتواند وجود داشته باشد، مثل سه فیلتر «گذشته» در تحقیقات شفاهی: گذشتهای که به وسیله خبررسان دیده شده، گذشتهای که مصاحبهکننده از خبررسان شنیده و تفسیر میکند و گذشته چنان که توسط شنوندة نوار ضبط شده دریافت و فهمیده میشود.» (تاریخ شفاهی در جنوب شرق آسیا، مقاله چشمانداز جهانی، ماریسون ص14، ترجمه نگارنده) و نفسِ زمان وقایع شمار، به مثابه تاریخ و شناسنامه صدور رخداد، که چون صفحه آخر کهنه ورق نسخ خطی، امضاء کاتب و سال و ماه و ایام کتابت و نام کتاب و مؤلف را با خود دارد و هست و نیست اثر در گرو آن است که با همه اهمیت مدنظر این یادداشت نیست. زمان و دو کلمه پیرو و صدرنشین آن، به عنوان مقدمات ضروری مصاحبه در اینجا بحث میشوند. هرچند در بادی امر با اهمیت جلوه نکنند، در حالی که سرمایه اصلی برای هر نوع و سطح از داد و ستد است و مدیریت و ساماندهی آن از نشانههای توسعه یافتگی جوامع در ادوار مختلف زندگی ایشان میتواند بود.
صبح روز سهشنبه 7 بهمن 1365- ادامهی عملیات کربلای 5
سهراه مرگ شلمچه کنار "محسن کردستانی" و "سلیمان ولیان" داخل سنگر کوچکشان نشسته بودم. سنگرشان جا برای دراز کشیدن نداشت. محسن پیک دسته بود. جثهاش ریز بود، ولی ایمانی قوی داشت. زیر شدیدترین آتش، این طرف و آن طرف میدوید و پیامها را میرساند. این بار هم دوربینم را همراه آورده بودم. برای اینکه آسیب نبیند، آن را داخل کیسهی پلاستیکی پیچیده بودم و در کیف کوچک کمکهای اولیه جا داده بودم. محسن گفت: